tramabus carmen santos quirugaEn política, a representación é o acto mediante o cal un cidadán, elixido democraticamente e que se presentou voluntariamente para tal encomenda, actúa en nome dun representado ou elector facendo presentes as voces, opinións e perspectivas dos cidadáns para a satisfacción dos seus intereses no proceso de elaboración de políticas públicas nos órganos de discusión e decisión do goberno.

 

A orixe histórica do concepto da representación política parte das culturas grega e romana onde nace e adquire forza a idea da supremacía do interese colectivo sobre o interese particular. Tanto a polis como a civitas eran formas de vida envorcadas á comunidade e representaban o valor supremo da civilización. Aínda que é certo que existiu unha democracia directa, e certos principios representativos na sociedade grega e principalmente na ateniense, debemos entendela máis ben como unha inmediatez entre o goberno e os cidadáns, e non como unha verdadeira posibilidade de que estes últimos puidesen alcanzar a plenitude dos dereitos, que na práctica apenas alcanzaban os cidadáns privilexiados economicamente, e ademais nobres.

Pode afirmarse que os romanos coñeceron e utilizaron os principios da representación política na súa organización estatal, aínda que do mesmo xeito que os gregos non desenvolveron teoricamente o concepto. Para eles foi un fenómeno inherente a varias das súas institucións, produto da aplicación do sentido práctico á política.

Polo que cando queremos profundar na orixe histórica da representación política, tal e como a concibimos hoxe en día, resulta inevitable remontarse á Revolución Francesa onde a Constitución do 3 de setembro de 1791 proporcionou á teoría política e constitucional unha nova idea de representación que se achega ata as nosas datas.

Situados na postmodernidade da era da “Nova Política” do século XXI non é difícil de comprender que este acto sigue, ó longo do tempo, a comprender responsabilidade para con os cidadáns ou electores que se traduce en presencia, constancia e traballo, sobre todo traballo.
E neste punto chegamos á comisión primeira Institucional, de Administración Xeral, Xustiza e Interior do pasado venres 5 de Maio deste 2017 ás 10:36 horas do Parlamento de Galicia. Lembremos que nesta comisión, e por solicitude de ela mesma por En Marea, a voceira é Carmen Santos Queiruga e o vicevoceiro Luís Villares. Entre os importantísimos puntos que se ían a tratar era a presentación dunha Proposición non de Lei por parte de En Marea na que se demandaba a creación dunha fiscalía de anticorrupción galega. A véspera o vicevoceiro Luís Villares, viuse na obriga, e xa non é a primeira vez que estas cousas ocorren coa deputada Queiruga, de solicitar o seu aprazamento porque Carmen Santos non acudiría a dita comisión, pois quizais considerou que era mais importante aproveitar a soleada mañá pola cidade viguesa paseando o novo cargo diante dos seus antigos compañeiros do Instituto de Investigacións Mariñas, onde exercía de funcionaria administrativa, ata subirse no Tramabús vido de Madrid, que partía ese mesmo día, pero xa as 3 da tarde do vigués hospital Álvaro Cunqueiro, onde tamén apareceron outros deputados e deputadas da Marea que si cumpriron cas súas obrigas parlamentarias da semana. Sabemos de boas fontes que a Villares non lle sentou nada ben a enésima ausencia da deputada, que adoita a escusar con intrigantes xuntanzas secretas con colectivos que non desexan que se saiba quen son. Quizais considerou mais importante obviar as súas responsabilidades políticas e institucionais para regalar á prensa un trillado e diletante discurso dunha corrupción, ou como ela pronuncia “currución”, neste caso, sen fiscal galego específico da área en parte pola súa ausencia, porque a foto e o papel couché teñen, parafraseando en certa maneira a Íñigo Errejón, un poder irradiador moito mais atractivo para ela que loitar nas institucións para que o sistema sexa mais xusto e igualitario. E así llo espetou directamente ó xornalista da Televisión española cando ó remate da matraca do “hai que botar ó PP” preguntoulle: “Eso que nos dice ya nos lo ha contado muchas veces, pero ¿tiene algo nuevo que decir?”. O silencio e o vermello invadiron por un igual sincrónico e harmónico a atmosfera pre-pluvial do ambiente e o sistema vascular cutáneo da deputada que viña de latar das súas obrigas representativas. Se o dilema era farándula ou política a escolla foi, unha vez mais, certamente espantosa.

E é que, lamentablemente o noso sistema electoral non permite ó representado controlar nin esixir que o representante, neste caso a deputada galega, cumpra coas súas responsabilidades, máis alá que polos mecanismos electorais institucionalizados en cada período electoral cada catro anos.

Quizais estes continuos despropósitos dunha representante do electorado galego nos leven a reflexionar si é o momento de reclamar por parte da cidadanía mecanismos de control, fiscalización e revogación para evitar representantes vedettes, mais preocupados da foto ou do selfie para afianzar o seu stablishment na casta da clase política, que de realizar o seu traballo durante a lexislatura para a que voluntariamente decidiron ser candidatos.

Quizais é o momento de dotar a esta democracia representativa con ferramentas que garantan a  responsabilidade dos e das nosas representantes os que, repito, ninguén lles obrigou a estar alí e que teñen para cos representados unha obriga para cumprir…..

Quizais é o momento de repensar e repensarnos…

 

Xavier Garaloces

  • Feijoo y Mar Sánchez Sierra convierten el viaje a Argentina en una burla a los gallegos/as y "cortinas de humo" para losastilleros de Galicia.

    Xornal Galicia A Coruña Lugo Ourense Pontevedra Vigo Santiago Localidades[…]

    Feijoo y Mar Sánchez Sierra convierten el viaje a Argentina en una burla a los gallegos/as y "cortinas de humo" para losastilleros de Galicia. En países donde la política se parece mas a la “cosa nostra” como México, país que bien conocen Mar Sánchez Sierra y Feijóo  por sus idas y venidas relacionadas con los contratos navales de PEMEX, donde las cortinas de humo se utilizaron como  distractores para "mentir" a Galicia y los Gallegos/as que ahora no solo investiga la Fiscalía de Mexico, si no que también  se sumó la Fiscalía de EE.UU en la que aparecen presuntamente implicados los altos cargos de la Xunta según diversos medios  de comunicación... El líder gallego lanza su "última carta marcada como clavo ardiendo " con el único propósito de afianzarse 4 años más en el  poder de la Xunta de Galicia, ( Feijóo según las encuestas pierde la Xunta..+) burlándose literalmente no solo de Galicia y lo que representa, también de sus ciudadanos/as  que nunca en sus 10 años de gobierno han visto cumplir una sola promesa desde que llegó al poder, destruir sí, comenzó por la sanidad-sergas y así está...+Solo[…]

A contracorriente. Vivir entre la emoción y el aburrimiento. Enrique Arias Vega

No podemos quejarnos de vivir aburridamente. Por no saber, ignoramos hasta qué Gobierno tendremos y, ni siquiera, si algún día...

PREOCUPACIÓN BLANQUEO CAPITALES EN PARLAMENTO EUROPEO

TRANSACCIONES SOSPECHOSAS SUPERIORES A LOS 200.000 MILLONES DE EUROS PODRÍAN ESTAR INFRINGIENDO EL DERECHO DE LA U.E. 23 países integran una...

REALIDAD & HIPOCRESIA

La realidad de nuestra sociedad actual se centra en un paro elevado, salarios precarios, brecha social, justicia injusta, medios limitados...

La repetición electoral se llama Catalunya.

Para empezar, recapitulemos hechos. Primero. Desde la moción de censura que sacó a Rajoy de La Moncloa, con los votos del...

SIN UN “LORD PROTECTOR” ANTE LAS INCOGNITAS DE UN BREXIT

Desde la época de Cromwell no se había encarnado de nuevo este tipo de figura política tan presente en épocas...

Artículo Periodístico 1.790º: “Neruda y sus dos grandes sombras”.

No es mi costumbre hacer más sangre de la carne, ni más sombra de la negrura. Pero se narran dos...

Elogio a Patricia, madre del “Pescaíto”

Es verdad. No creo, sinceramente, que haya un cariño en el mundo más limpio, más sincero y más desprendido que...

A la final del mundial en sanidad…pero volvimos a caer en cuartos en Educación

La vuelta por vacaciones a España puede ser por partes iguales un placer, o un dolor de muelas. Aquellos que llevamos...

El «huevo de Colón» del conflicto catalán

Manuel Álvarez de Mon Soto, ha sido magistrado, fiscal y funcionario de prisiones. Actualmente ejerce la abogacía. Foto: Carlos Berbell/Confilegal. Manuel...

Mar Sánchez Sierra CONVIERTE LA PRESIDENCIA DE LA XUNTA con su cargo y acciones en una pirámide de acoso judicial, persecución institucional, amenazas y coacciones utilizando altos cargos de la Xunta contra Miguel Delgado Director de Xornal Galicia y Presidente de Pladesemapesga.


Otros articulos relacionados.....