O pan de San Antonio, por Eduardo Prieto Casares

17 Julio 2015  Sección; Especiales 2677 votos

2pandesanantonioA Xenerosa de Margarida, hoxe unha aldea deshabitada de Caldelas, sentada a carón de Plácido, o seu home, era un vimbio cos nervios desatados na consulta do xinecólogo:

 había semanas que sentía un non sei que no seu corpo e xa contara dúas faltas sen pórse mala co mes, polo que andaba cun requeimar trala orella, impertinente como o teimoso zumbar dunha mosca. Como di o outro, desto xa medraron os carballos: naquela, aínda cantaban os carros polas corredoiras da ribeira do Sil.

Aos poucos, amosou a cariña da enfermeira franqueándolle a porta da consulta cun sorriso a piques de lucir, de novicia. O Plácido quedou sentado na sala, mirando en fite a porta branca co desexo de traspasala cos raios dos luceiros. Era un matrimonio que non casaba, que de pouco lle servira a graza santificante recibida co sacramento do matrimonio das mans do abade de San Lourenzo de Barxacova. Plácido lucía a catadura dun homiño achaparrado e rancio, a medio levedar, chuchado de carnes e pródigo en aparentar arroutos de home varudo onde só había debuxado o perfil dun monicreque, aínda quen sabe que boi pequeno, corna grande, dispensando. En troques, Xenerosa, a súa muller, lucía os donaires propios de femia agraciada, toda ela irradiaba expresión corporal de muller guapa, voluntariosa e alegre, gozosa e lubrica, que se quitaba anos e gañaba vida despois de cada parto.

     -Póñase cómoda, díxolle o Dr. Parente indicándolle unha cadeira.

       -Non lle vou cobrar a consulta por vir recomendada polo arcipreste. Faloume o outro antonte, que compartimos mesa no San Miguel, que era vostede unha muller devota, dilixente e aberta ós favores de ganar o pan de San Antonio, cousa que é de agradecer esta antiga devoción (coñecida na Idade Media coma "Pondus pueri", os nenos disque veñen cun pan debaixo dun brazo) por quen recibe os praceres, que son propios da vida, e doada satisfacción para quen os regala, sermonoulle o doutor cun sorriso malicioso. Logo, a enfermeira levouna a un recanto, por detrás dun biombo, co gallo de que se espira de cintura para baixo e, axiña, se acomodara na padiola coas pernas abertas, repousadas en alto, para unha doada exploración xinecolóxica. O Dr. Parente, con cara de santo varón colgándolle o papo, con luceiros azuis lucindo detrás das lentes, frisando nos corenta, comezou a faena palpando nas partes pudendas, mentres lle viña á cabeza a conversa co seu irmán na sobremesa do restaurante. Daquela, as ecografías aínda non se coñecían, polo que a observación, a exploración manual e máis as probas coas rás era a praxe a seguir para o diagnóstico do embarazo.

     -Vístase, e logo acuda á mesa do doutor, indicoulle a enfermeira.

     -Xenerosa, teño que darlle unha nova, boa ou mala, depende: estás de dous meses. Segundo me contou o meu irmán, unha galiña pode criar unha ducia de poliños, certo, mentres os acoche e lles dea calor a todos, non é? Coido que na túa situación, atada como estás ao dito do filósofo, "yo soy yo y mis cincunstancias", o máis indicado é que desfagas o niño do paxariño que está a aniñar dentro de ti; para que me entendas, que non poñas cancelas en desbaratar o enredo que che está a medrar nas entrañas: estás a concibir unha criatura que é froito dun pecado; un día ves, e xa volves co teu home ceibe e contenta coma unha castañola; xa sabes por outras veces, que haberá unha recompensa moi xenerosa para a nosa Xenerosa, riu o médico pola ocorrencia.

     -Non! Aínda que veña cos ollos louros da vosa familia de alto copete a nacer no sequeiro, onde malvivo, afumándome cos demais nenos: o Señor tamén naceu nun presebe e mira quen era.

     -Está ben, coma ti quixer. Con todo e iso, perde coidado, muller, que non te vas quedar a velas vir, sabedores de que a cabra tira ó monte, que debaixo dun traxe talar se acocha un home: unha vez máis os pecados da carne, isto hai que paralo!, me cago no carallo bendito!, desculpe o adxectivo. A cousa vén emparellado coa condición humana, Humanae vitae, escribiu Pablo VI; meu Deus, as escopetas como se cargan soas: o home é lume, a muller estopa, e aparece o diaño e sopra; sabes o que lle quero dicir, non? Por conseguinte, o neófito debe ir ás mans dunha familia cristiá e acomodada, recomendada polo abade que reparte o pan de San Antonio para lavar as culpas. Con doce anos, ingresará no Seminario.

   -Ca! Non quero saber máis de curas, que fillo de porco...

   -Cala, muller! Compórtate como é debido e pecha ese pico, ben pechadiño que en boca cerrada non entran moscas, díxolle o doutor entre dentes, con cara de can, na porta da consulta, aproveitando o médico para botarlle unha ollada aos cornos do home da Xenerosa que se ergueu como boi manso para saudalo.

   -Xa sabes o que tes que facer, e que Deus bendiga o froito do teu ventre...

   -"Jesús!" -contestou Plácido sen reparar mentes.

Eduardo Prieto Casares. Contos da Ribeira Sacra

  • Feijoo y Mar Sánchez Sierra convierten el viaje a Argentina en una burla a los gallegos/as y "cortinas de humo" para losastilleros de Galicia.

    Xornal Galicia A Coruña Lugo Ourense Pontevedra Vigo Santiago Localidades[…]

    Feijoo y Mar Sánchez Sierra convierten el viaje a Argentina en una burla a los gallegos/as y "cortinas de humo" para losastilleros de Galicia. En países donde la política se parece mas a la “cosa nostra” como México, país que bien conocen Mar Sánchez Sierra y Feijóo  por sus idas y venidas relacionadas con los contratos navales de PEMEX, donde las cortinas de humo se utilizaron como  distractores para "mentir" a Galicia y los Gallegos/as que ahora no solo investiga la Fiscalía de Mexico, si no que tambien  se sumó la Fiscalía de EE.UU en la que aprecen praesutamente implicados los altos cargos de la Xunta según diversos medios  de comunciación... El líder gallego lanza su "última carta marcada" con el único propósito de afianzarse 4 años más en el  poder de la Xunta de Galicia, burlándose literalemnte no solod e Galicia y lo que representa, también de sus ciudadanos/as  que nunca en sus 10 años de gobierno han visto cumplir una sola promesa desde que llegó al poder.Solo a modo de ejemplo traemos una lista de sus " cortinas de humo " que solo convencen a Mar Sánchez Sierra[…]

APEDANICA pide al Ministerio de Defensa todo sobre el criptosistma TrueCrypt

CRIPTÓLOGO Dr. (PhD) Miguel Gallardo Tel.  902998352 Email apedanica.ong@gmail.com Asociación APEDANICA...

CNI e INCIBE deben publicar datos y costes de descifrar para el Juzgado

Dr. (PhD) Miguel Gallardo PERITO Tel.  (+34) 902998352 E-mail: apedanica.ong@gmail.com Asociación...

REVERENDO & THE NEW PREACHERS + LA GUERRERO en El Junco 5.9.19 RESEÑA en www.miguelgallardo.es/reverendo.pdf

Comentada en https://twitter.com/miguelgallardo/status/1169902496539561984 El Reverendo es…. inefable, es decir, que no...

DEFICIENTES CONTROLES ESTATALES EN SUS PROPIOS MODIFICADOS DE OBRAS ENTRE 2014-2016

 Preocupante el Informe nº 1328, del Tribunal de Cuentas, respecto...

Concierto benéfico "Música contra la Corrupción"

Ilmo Sr. D. Alfredo Canteli. Alcalde de Oviedo    Nos dirigimos a...

Inmigración ilegal, derechos humanos

Sánchez Fornet 28 de agosto de 2019 Un náufrago tiene que ser...

Mar Sánchez Sierra CONVIERTE LA PRESIDENCIA DE LA XUNTA con su cargo y acciones en una pirámide de acoso judicial, persecución institucional, amenazas y coacciones utilizando altos cargos de la Xunta contra Miguel Delgado Director de Xornal Galicia y Presidente de Pladesemapesga.


Otros articulos relacionados.....