Portugueses e españois primos irmáns.

19 Octubre 2015  Sección; Especiales 863 votos

espanolesportuguesesSomos parecidos pero non iguais. Compartimos un territorio pero cada un ten os seus propios costumes. De forma divertida e entretida pódense contar, a trazos xerais, o que máis nos diferencia

Irmáns, curmáns, amigos, veciños, compañeiros, socios, cómplices ou aliados. Son moitas as formas de relacionar a españois e portugueses, dous pobos ibéricos que comparten un territorio e moitos anos de historia. Evidentemente hai similitudes entre ambos, por tratarse de dous países fronterizos dentro de Europa, pero ás veces cométese o erro de pensar que somos en todo iguais ou moi parecidos, porque temos as nosas diferenzas. Existe sempre o risco de xeneralizar demasiado e non se debe esquecer que non hai nin dous españois nin dous portugueses iguais, polo que non se pode facer unha generalidad unha regra. E ao falar destes temas baseámosnos/baseámonos tamén en nosas propias vivencias e experiencias polo que cada un pode ter unha visión distinta. Ademais de ser diferentes, uns e outros nos enfrontamos a mitos e estereotipos que se han ir creando ao noso ao redor. E nin sempre é fácil acabar con esas ideas que poden prexudicar as nosas relacións.

Empezando pola forma de ser de cada un, téndese a definir ao español como unha persoa alegre e ao portugués como unha persoa triste. Pero nin todo é festa en España nin todo é fado en Portugal. Con todo, si que hai trazos moi diferentes ao definirnos. Os españois somos máis extrovertidos, charlatanes, gritones, expresivos, informales e besucones. Expresamos máis abiertamente os nosos sentimentos. Os portugueses pola súa banda, son máis reservados, falan moito menos e máis bajito, moi educados e formais. Nisto das formalidades gáñannos, segue sendo o país de doutores e enxeñeiros, onde o título ten moita importancia, demasiada. Os españois prefiren o tuteo e ata nos ofendemos si trátannos de vostede.

En Portugal ir de chatos non está moi xeneralizado

Nos horarios tampouco nos poñemos de acordo, e non só porque en Portugal sexa unha hora menos. Ás 12 do mediodía en España tómase un pinchito de tortilla cunha cana ou unha tostada con tomate e aceite, por poñer un exemplo. A esa hora en Portugal xa se empezan a poñer os manteles para comer aínda que os restaurantes énchense ao redor das 13 horas. Comer ás tres da tarde e cear ás dez da noite é algo moi habitual nas familias españolas pero nas portuguesas onde xa son horarios moi tardíos. E en España, quen pode, despois do traballo tómase unha cañita cos compañeiros ou amigos antes de ir cear. No país veciño iso de ir de chatos non está moi xeneralizado aínda que cada vez hai máis lugares para ir de tapas e canas. E xa que falamos de comida aínda que ambos compartimos a dieta mediterránea existen algúns matices, sobre todo na forma de elaborar e de presentar os alimentos. E hai que acabar con mitos. Os portugueses son os reis do bacalao pero non consumen únicamente este peixe. E os españois non comemos só fritos nin estamos todo o día con pinchos e racións, como ás veces pénsanse os nosos veciños. Si nós non perdoamos o primeiro, segundo prato e sobremesa, en Portugal non perden o costume de mesturar todo nun mesmo prato no que normalmente falta o arroz.

Onde os portugueses sácannos unha gran vantaxe é no café. Nós utilizamos mestura de café natural e torrefacto e nótase moito no sabor e na intensidade. O café só e expreso forma parte da cultura lusa, toman dúas, tres e ata catro por día. Despois de comer en casa, no canto de estar de sobremesa, a familia enteira márchase a tomar café ao local de costume. Axuda o prezo, unha media de 0,60 euros por café.

Idiomas

E por seguir falando de vantaxes portuguesas, capítulo separadamente é o dos idiomas. A fonética lusa é moito máis rica que a española o cal facilítalles moito as cousas á hora de aprender idiomas. A iso hai que sumarlle o feito de que fóra diso os debuxos animados, todas as series e películas emítense en versión orixinal, tanto no cine como na televisión. É certo que os españois temos un oído moito máis pechado pero tampouco se poden facer milagres cando de pequenos dannos clase de inglés profesores españois e en xeral é o único idioma que escoitamos no noso día a día. O oído está pouco ou nada habituado a escoitar os outros idiomas. Pero este problema español esaxérase bastante en Portugal onde nos critican ademais por traducir todo á española. Entre os mitos dos que falaba moitos portugueses seguen afirmando que dicimos ?Pedras Rodadas? en lugar de ?The Rolling Stones? e ?Juanito caminante? no canto de ?Johnnie Walker?. Como ocorre con moitos idiomas, entre o español e o portugués existen os chamados falsos amigos. Si un portugués dille a unha moza que está espantosa significa que está espectacular, humillante. E cando os españois dicimos que a comida está exquisita para un portugués non significa que está deliciosa senón que é rara ou estraña. Os nenos

Diferentes somos tamén á hora de coidar aos máis pequenos. En Portugal seguen a pé da letra a recomendación médica de non sacar aos bebés as primeiras semanas de vida, fóra diso o necesario, como son as revisiones médicas. O médico español, pola contra, recoméndache paseo diario co bebé, faga frío ou calor, tenlle que dar o aire. Apenas se ven capazos polas rúas de Portugal, senón as maxicosi ou ?ovos?, pero tápanos cunha mantita ou unha gasa de tal forma que difícilmente ao neno chégalle un poquito de aire. Ás mamás españolas encántalles presumir de carritos e de bebés, con vestimenta moito máis emperifollada, sobre todo si son pícaras. Os pendentes e os lazos están presentes prácticamente desde o primeiro día. E como somos moi de estar na rúa, pois os nenos igual. Os portugueses son moito máis estritos cos horarios de péquelos e non perden detalle co coidado. É case imposible ver a un peque si o seu gorrito si dá un poquito o sol e chegan á praia ás 9 e vanse ás 12, si van con bebés. Os españois sabemos que é o máis adecuado para os nosos pícaros pero relaxámosnos/relaxámonos bastante máis, son máis todoterrenos e non lles protexemos en exceso.

A puntualidad non é un punto forte nin para uns nin para outros pero en Portugal hai un trazo moi peculiar á hora de convocar un evento. Nas invitacións aparece ?pelas 12 horas?, por exemplo. É dicir, sobre as 12. Con este costume tan xeneralizado ninguén sabe moi ben a que hora empeza un acto e isto ocorre ata nas invitacións de voda.

Como forma de resumo, pódese dicir que os españois confiamos moito en nós mesmos, considerámosnos/considerámonos en moitas cousas os mellores. Somos, en poucas palabras, moi botados para adiante. O portugués adoita ver a botella medio baleira, laméntase dos seus problemas, é bastante envexoso e fíxase demasiado no que fan os outros sen darse conta das moitas virtudes que ten. E xuntos podemos vernos como unha mestura interesante porque o que nun esaxera o outro se queda curto. Logramos un bo equilibrio aínda que normalmente non nos damos conta. Temos moito que dar e recibir e sobre todo que aprender dos que están tan preto de nós. {jcomments on}

Otros articulos relacionados.....
esafsqarhyazeubebgcazh-CNzh-TWhrcsdanlenettlfifrglkadeelhtiwhihuisidgaitjakolvltmkmsmtnofaplptrorusrskslswsvthtrukurvicyyi